امامِ مهر

دلم گرفته ، گرفته دلم بهانه تو

فکنده ام سر خود را به آستانه تو

دهاتی سخن دیگری نمی دانم

آهای ضامن آهو! کجاست شانه تو؟

پس نوشت: مشهدی ها از جانب ما هم بگویید: سلامُُ مِن غُلامِکَ الی جنابک